دوران

تقدیم به شاید ستاره

انسان زاده شدن تجسّد ِ وظيفه بود:
توان ِ دوست‌داشتن و دوست‌داشته‌شدن
توان ِ شنفتن
توان ِ ديدن و گفتن
توان ِ اندُه‌گين و شادمان‌شدن
توان ِ خنديدن به وسعت ِ دل، توان ِ گريستن از سُويدای جان
توان ِ گردن به غرور برافراشتن در ارتفاع ِ شُکوه‌ناک ِ فروتني
توان ِ جليل ِ به دوش بردن ِ بار ِ امانت
و توان ِ غم‌ناک ِ تحمل ِ تنهايي
تنهايي
تنهايي
تنهايي عريان.
 

 انسان
دشواری وظيفه است.
                                                شاملو

زمیمه: بهتر بود مطلبی از خودم مینوشتم و به مناسبت سال جدید زندگی ش تقدیم میکردم. اما ارزش این دوست بیشتر از ادبیات پر از قلط من بود.

زمیمه بعد التحریر: امروز دومین اقدام خودکشی صورت گرفت هر چند که نافرجام ماند و تنها منجر به جرح رفیق ناباب شد. اگر امروز من نبودم جهان از فردا حجم نسبتن بزرگی را نداشت. به امید تولد دوباره ی هرکسی که دنیا را همان رنگی که هست میبیند.